درزبند، واشر آببندی یا گسکت (به انگلیسی: Gasket) وسیلهای مکانیکی است که برای پر کردن فضای میان دو جسم برای جلوگیری از نشت بکار میرود. درزبندها را معمولاً از راه برش دادن در صفحههای لاستیکی، فلزی، نمدی، مقوایی، فایبرگلاسی، سیلیکونی یا بسپاری میسازند. درزبندهای مربوط به کاربردهای ویژه ممکن است حاوی آزست هم باشند.
چند نوع درزبند و واشر:
۱. واشر گرد
۲. واشر فیبری
۳. درزبندهای مقوایی
۴. درزبند سرسیلندر
۵. واشر سیلیکونی نواری
انواع درزبند (واشر)
گاهی برای اشاره به درزبند از کلمه واشر استفاده میشود اما واشر در اصل وسیلهای است که برای توزیع بار پیچ و مهرهها به کار میرود.
واشر صفحهای
ارزانترین و پر مصرفترین نوع واشر میباشد که تشکیل شده از صفحهای از جنس معمولاً آزبست یا فیبر یا جنسهای مشابه که به شکل و اندازه مناسب بریده شده و بین دو سطح مورد درزبندی قرار میگیرد.
واشر جامد
واشری مشابه واشرهای صفحهای است که دارای کیفیت و مرغوبیت بیشتری میباشد.
واشر با حلقه فلزی
این نوع واشر پر مصرفترین نوع واشر در صنعت میباشد. نوعی واشر میباشد که با استفاده از حلقههای فلزی ساخته شدهاست که ما بین آنها با مواد پر کن مانند گرافیت پر میشود. جنس حلقههای فلزی بستگی به نوع مادهای که درزبندی میشود دارد.
واشر سیلیکونی نواری
از این نوع واشر در تابههای دو طرفه برای پخت غذای بدون آب و روغن به نام چفل ساخت کشور کره جنوبی استفاده شدهاست که اولین اختراع در نوع خود محسوب میگردد.
واشر سرسیلندر
برای جلوگیری از اختلاط آب و روغن در موتور به کار میرود.
